Magia od wieków inspirowała i ciekawiła nas wzdłuż i wszerz. Będąc małymi dziećmi dosiadaliśmy szczotki z piwnicy, a do ręki braliśmy kijki i próbowaliśmy czarować. Usiłowaliśmy zawładnąć całym światem mając przy tym niesamowitą uciechę od ucha do ucha. Ilu z nas chciało i chce nadal spróbować smaku czarnej magii? Zamienić własną ciotkę w balona, dorobić komuś świński ogon czy też polatać na miotle. A co jeżeli gdzieś na krańcu świata, a może gdzieś blisko są takie osoby, które potrafią czarować, które z dziada pradziada poznają sekretne tajniki magii? Niezapomnianą chwilą byłoby spotkać taką osobę, gorzej gdyby użyła swojej mocy przeciwko nam.
Pozwólcie, że wprowadzę Was w świat magii, czarodziejów i czarownic...
Na odległej wyspie na południu znajduje się grota gdzie wszystkie czarownicy spotykają się razem raz do roku, aby świętować jakąś demoniczną uroczystość. Uczą się wzajemnie nowych złośliwych trików, aby dręczyć inne istoty. Legenda głosi, że każdy, kto ośmieli się im przeszkodzić zostaje zgładzony lub spotyka go los nawet gorszy niż śmierć. Jeżeli jednak zdołasz wejść do ich tanecznego koła na wysokości ceremonii, czarownice będą musiały spełnić twoje życzenie.
Czarownica lub też wiedźma, tak właśnie najczęściej nazywamy kobiety, które posiadają zdolności magiczne, ale czy tak na prawdę zdajemy sobie sprawę z pełnej etymologii tych słów? Czarownica budzi różne skojarzenia, możemy wyobrażać sobie ją jako niesympatyczną kobietę z zakrzywionym nosem, rzucającą zły urok, albo jako nieco tajemniczą, posiadającą mnóstwo fantazji, która używa swoich magicznych zabiegów do osiągnięcia swych celów, niedając po sobie poznać, że czyni zło. Wiedźma natomiast oznacza osobę, która coś wie. Takim mianem określa się kobiety, które zajmują się uzdrawianiem, wróżeniem, przepowiadaniem przyszłości oraz czarowaniem. Mimo tej niewielkiej różnicy nie jest błędem czarownicę nazywać wiedźmą i na odwrót, są to wyrazy bliskoznaczne.
Przypuszcza się, że czarownice były bardzo poważnymi kobietami, ze względu na ich umiejętności jakie posiadały i jakie im przypisywano, z tego też powodu zaczęto je szanować w obawie o to, że mogą one rzucić zły lęk na tego kto ich nie szanuje.

Los czarownic uległ w późnym średniowieczu. Pod koniec XV wieku papież Innocenty VIII wydał bullę, w której to wydaje nakaz ścigania podejrzanych o rzucanie uroków i karanie ich śmiercią. Od tamtej pory na świecie pojawiło się bardzo spora ilość wiedź, które od tamtego czasu utożsamiano tylko i wyłącznie ze złem. Znajdowali się też tacy, którzy wykorzystywali nadaną bullę i wydawali wyrok na niewinne osoby. Wiedźmy prześladowano głównie za przeróżne plagi sprowadzane na miasta (susze, ulewy, powodzie), ale też za to, że potrafiły uzdrawiać, lub też sprowadzały na ludzi choroby, a nawet śmierć.
Wiedźmy rozpoznawano po inteligencji oraz zainteresowaniach. Wiedźmy często zajmowały się astrologią, wróżeniem czy też zielarstwem, często były samotne. Takie osoby praktycznie odstawały od nałożonych norm społecznych.
Wizerunek wiedźmy ukształtował się na początku średniowiecza. Czarownice posiadały na głowie czarny spiczasty kapelusz (zwyczaj ten pochodzi z Irlandii), oczywiście każda musiała mieć przy boku miotłę, niektóre z nich potrafiły zamieniać się w zwierząta lub też miały zwierzaki, które powinna mieć każda czarownica, są to: czarne koty, sowy, nietoperze i rzadko krety. Oczywiście również nie może zabraknąć kociołka, w którym to wiedźmy gotowały tajemnicze eliksiry oraz swoje ofiary. Innymi ważnymi elementami niekoniecznie ubioru ale wyposażenia czarownic była kryształowa kula oraz księga czarów, rzadko różdżka.
Aby rozpoznać czarownicę, często je torturowano. Najczęstszym sposobem były próby ognia, czy przejście boso po rozżarzonych węglach czy też trzymanie części ciała we wrzącej wodzie lub nakłuwano ciało igłami, po każdej próbie oskarżona osoba miała pokazać swoje ciało. Czasami też obdzierano ze skóry takie osoby lub topiono, wierzono, że prawdziwa niewinność powinna pływać, a nie iść na dno. Tak na prawdę ciężko było rozpoznać czarownicę, gdyż mogła być ona obrzydliwa i piękna. Kobieta, która została oskarżona o czary wiedziała, że jej los to spalenie na stosie. Łącznie w całej Europie z oskarżenia o czary spłonęło na stosie kilka tysięcy czarownic. W dawnych czasach wierzono, że czarownice potrafiły nawet się wskrzeszać dlatego, też najlepszym rozwiązaniem było ją spalić żywcem na stosie, żeby nie mogła się odrodzić i wrócić. Wiele razy mylono się co do niektórych kobiet i palono na stosie niewinne kobiety.

Czy czarownice istnieją dzisiaj? Trudno jest to stwierdzić dokładnie, ale prawdopodnie istnieją i wyznają własną religię – wiccę. Jeżeli jednak chcesz wiedzieć więcej zajrzyj na poświęconą temu stronę.
W Tibii wyróżniamy 4 różne gatunki oraz 2 pokrewieństwa czarownic.

Czarodzieje podobnie jak czarownice to ludzie praktykujący magię. Jednak zazwyczaj praktyktowali oni tylko i wyłącznie białą magię, czyli taką która działa na korzyść innych i jest dobrą magią. Jeżeli chcesz dowiedzieć się jak powstała magia, przeczytaj nasz artykuł. Czarodzieje już od urodzenia posiadają magiczne zdolności, a co w tym najdziwniejsze, nie trzeba mieć rodziców czarodziejów, aby już od urodzenia się nim stać. Działa to też w drugą stronę, czyli rodzina magiczna czarodziej i czarownica nie muszą urodzić czarodzieja lub czarownicy.

Jednym z przykładów czarodziejów jest Merlin, jednak nie może zabraknąć kogoś takiego jak Gandalf czy też Harry Potter.
Harrego Pottera poznajemy, kiedy ma 11 lat i dowiaduje się o tym, że jest bardzo dobrym czarodziejem i będzie się uczył w szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie razem z innymi czarodziejami i czarownicami, nieświadomy swojego pochodzenia ździwił się, kiedy okazało się, że jest znany na całym świecie wśród czarodziejów i czarownic. Harry przeżył atak uśmiercający, który został rzucony przez największego czarnoksiężnika tamtych czasów.
O czarodziejach nie słyszy i nie pisze się tyle co o czarownicach może właśnie dlatego, że już nie istnieją i przypuszczano, że mogli wcale nie istnieć lub wyjątkowo bardzo rzadko ich spotykano.
W Tibii wyróżnami 8 rodzajów czarowników, w tym dwóch bardzo potężnych czarnoksiężników.

Czarnoksiężnicy to demony, którzy są na najniższym szczeblu w hierarchii zła. Warlocki to demony, które zbierają najwięcej magicznych mocy. Zabijają oni czarownice, aby odebrać ich moce, to jest jedna z ich cech charakteru. Niektórzy czarnoksiężnicy wchodzą też w różne układy z czarownicami. Czarnoksiężnicy są to najpotężniejsi magowie na całym świecie magii i czarodziejstwa. Posiadają oni bardzo potężną i złą moc, którą wykorzystują przeciwko każdemu.
Czarnoksiężnikiem nie można się stać ot tak. Na początku byli oni bardzo dobrymi czarodziejami, lecz w którymś momencie życia odkryli trochę więcej zdolności magicznych, zaczęli używać magii do własnych celów lub zabili kogoś niewinnego.
