Na pocz膮tku by艂a tylko jedna wielka ziej膮ca pustka.
By艂a wsz臋dzie i nigdzie.
W t臋 nico艣膰 wkroczyli Fardos - stworzyciel, Uman i Zathroth dzier偶膮cy magi臋. Nikt nie wie sk膮d przybyli i czy istnieli od zawsze i dopiero przebudzili si臋 z g艂臋bokiej drzemki niesko艅czono艣ci.
Fardos wype艂niony by艂 potrzeb膮 tworzenia i dawania 偶ycia. Wkroczy艂 w egzystencj臋 i natychmiast rozpocz膮艂 akt kreacji, by艂 niecierpliwy i pe艂en kreatywnej mocy. Jego boskie moce wy艂ania艂y si臋 z niego, tworzy艂y i formowa艂y.
Ale wszystkie jego prace wymyka艂y mu si臋 z r膮k, poniewa偶 wsz臋dzie by艂a pustka. Nic nie zosta艂o uko艅czone. Wszystko co stworzy艂 rozp艂ywa艂o si臋 w nico艣ci, nawet zanim by艂o sko艅czone.
By艂a wsz臋dzie i nigdzie.
W t臋 nico艣膰 wkroczyli Fardos - stworzyciel, Uman i Zathroth dzier偶膮cy magi臋. Nikt nie wie sk膮d przybyli i czy istnieli od zawsze i dopiero przebudzili si臋 z g艂臋bokiej drzemki niesko艅czono艣ci.
Fardos wype艂niony by艂 potrzeb膮 tworzenia i dawania 偶ycia. Wkroczy艂 w egzystencj臋 i natychmiast rozpocz膮艂 akt kreacji, by艂 niecierpliwy i pe艂en kreatywnej mocy. Jego boskie moce wy艂ania艂y si臋 z niego, tworzy艂y i formowa艂y.
Ale wszystkie jego prace wymyka艂y mu si臋 z r膮k, poniewa偶 wsz臋dzie by艂a pustka. Nic nie zosta艂o uko艅czone. Wszystko co stworzy艂 rozp艂ywa艂o si臋 w nico艣ci, nawet zanim by艂o sko艅czone.
Uman i Zathroth obserwowali jego wysi艂ki z uwag膮, poniewa偶 by艂 m膮dry, wype艂niony magiczn膮 moc膮 i g艂odem wiedzy, zrozumienia i o艣wiecenia. Tajemnice i sekrety by艂y aspektami jego istnienia. Uman i Zathroth byli dwiema osobami, ale pomimo to jedn膮. Uman by艂 艣wiat艂em, jasn膮 stron膮 magii, by艂 darem dla pracy 艂agodnych przemy艣le艅. Natomiast Zathroth by艂 inny - mroczny - 偶膮dny zniszcze艅, mia艂 pr贸偶ne cele swojej magii, destrukcyjne i profanacyjne! Ta osobowo艣膰, kt贸ra by艂a jednocze艣nie dwoma i jedn膮, obserwowa艂a teraz prace swojego towarzysza w niesko艅czono艣ci.
Po wielu trudach Fardos nareszcie uko艅czy艂 tworzenie ziemi. Tereny by艂y niewielkie i niezamieszkane. Istnia艂y jedynie paj膮ki, cyklopy, trolle, orki oraz wilki, a w morzu, kt贸re oblewa艂o kontynent istnia艂y r贸偶norakie stworzenia stworzone przez Bastesh. Istnia艂 jeden g艂贸wny kontynent oraz kilka pobocznych wysp. Zathroth zazdro艣ci艂 swoim braciom ich wytworu. Wprowadzi艂 wtedy wszelkie z艂o na ziemi. Uto偶samiali oni z艂o jako 4 je藕d藕c贸w. Wojny, g艂odu, cierpienia i zdrady. Zathroth wys艂a艂 na ziemi臋 swojego syna - Broga. Brog dosta艂 w prezencie smoka, kt贸ry mia艂 rycze膰 na ludzi i wywo艂ywa膰 w nich strach. Kiedy Uman spostrzeg艂 z艂e czyny Broga, odebra艂 mu jego boskie moce i od tego czasu sta艂 si臋 tytanem.
Jednak musia艂 j膮 zasiedli膰. I tak oto powstali pierwsi ludzie na ziemi - Steve, Durin, Stephan i Guido. Nakazano im aby rz膮dzili ziemi膮 i wszystkimi 偶ywymi istotami.
Wtedy do艂膮czy艂 do nich ich pierwszy poddany - Albe. I nakazano mu wybudowa膰 艣wi膮tynie, aby czci膰 bog贸w i oddawa膰 im cze艣膰.
Powo艂ano pierwszych kap艂an贸w:
Lynda - odzwierciedlenie bogini Bastesh. Udziela 艣lub贸w.
Lugri - przeszed艂 na ciemn膮 stron臋 mocy. Jest tajemnym s艂ug膮 Zathrotha.
Modlili si臋 oni do bog贸w:
"Niech Banor b艂ogos艂awi nasze dusze.
Niech poca艂unek Kirok przyniesie nam inspiracj臋.
Niech Fardos da nam siln膮 wol臋, by wyku膰 nasze dusze jako boskie narz臋dzia.
Niech Crunor chroni nasze zdrowie i 艣wiadomo艣膰.
Niech Uman nauczy nas jak dobrze pos艂ugiwa膰 si臋 jego darami.
Niech Archanio艂y nas chroni膮 i prowadz膮."
"Niech Banor b艂ogos艂awi nasze dusze.
Niech poca艂unek Kirok przyniesie nam inspiracj臋.
Niech Fardos da nam siln膮 wol臋, by wyku膰 nasze dusze jako boskie narz臋dzia.
Niech Crunor chroni nasze zdrowie i 艣wiadomo艣膰.
Niech Uman nauczy nas jak dobrze pos艂ugiwa膰 si臋 jego darami.
Niech Archanio艂y nas chroni膮 i prowadz膮."
Banor - Najwa偶niejszy B贸g Tibijski
Fardos- Wype艂niony potrzeb膮 tworzenia i dawania 偶ycia. Stworzyciel ludzi i ziemi. Ludzie modlili si臋 do niego o przyp艂yw silnej woli.
Uman - By艂 uosobieniem dobra na 艣wiecie. Jasny mag, by艂 艣wiat艂em i wzorem do na艣ladowania dla ludzi.
Zathroth - Brat Umana i Fardosa. By艂 ich przeciwie艅stwem. By艂 z艂ym magiem, 偶膮dnym zniszcze艅. Tw贸rca wszelkiego z艂a na 艣wiecie.
Fafnar - Tibijska bogini s艂o艅ca. Powsta艂a z ognia. Siostra Suona. Zathroth uwi贸d艂 j膮 a ta urodzi艂a Broga.
Suon - B贸g ksi臋偶yca, brat Fanfar, kt贸ry r贸wnie偶 powsta艂 z ognia.
Tibiasula - Wytw贸r Umana i Fardosa. Uwa偶ali j膮 za siostr臋. Jest harmoni膮 tibijskich 偶ywio艂贸w. Powsta艂a z niej Tibia (ziemia) i Sula, czyli morze j膮 otaczaj膮ce.
Brog - Nie by艂 on bogiem. By艂 Tytanem - szalej膮cym niszczycielem. Syn Zathrotha i Fanfar. Z jego wn臋trza wywi贸d艂 si臋 pierwszy Tibijski smok - Garsharak. W ci膮gu wiek贸w stworzy艂 wiele smok贸w, kt贸re znamy do dzi艣.
Trolle, Cyklopy, Orki - Stworzone przez Broga by sia膰 z艂o. Mia艂y by膰 jego podobie艅stwem, jednak okaza艂y si臋 zbyt g艂upie.
Archanio艂y - Stworzone przez Fardosa i Umana by chroni膰 zwyk艂ych ludzi na ziemi przed z艂em Zathroth'a.
Kirkok - Bogini kultury. Jej poca艂unek przynosi艂 inspiracj臋.
Crunor - Chroni ludzi przed chorobami i 艣mierci膮. Czuwa by nie stracili 艣wiadomo艣ci. Stworzy艂 wilki by chroni艂y ludzi przed orkami.
Nonur - B贸g powietrza. Brat Crunora. Stworzy艂 paj膮ki.
Bastesh - C贸rka Umana i Suli. Bogini pi臋kna. Fafnar by艂a zazdrosna o jej urod臋 dlatego okaleczy艂a ja promieniami s艂o艅ca. Uciek艂a wg艂膮b morza do swojej matki, dlatego morza s艂one s膮 od jej 艂ez.
Toth - B贸g 艣mierci oraz stra偶nik zmar艂ych ludzi. Syn Tibii i Umana.
Elane - Stworzona przez Banora aby ustanowi艂a pok贸j na ziemi. By艂a pierwszym paladynem.
Tiblia
Banorze, s艂awi臋 twe imi臋.
B膮d藕 ze mn膮 podczas walki.
B膮d藕 m膮 tarcz膮, pozw贸l mi by膰 twym mieczem.
Przyjm臋 w sw膮 dusz臋 bosk膮 iskr臋.
Niechaj rozrasta si臋 i kwitnie.
Tiblia - najwa偶niejsza ksi臋ga Tibijczyk贸w. Zawiera ona ca艂膮 Tibijska genez臋, lecz odczyta膰 mog膮 j膮 tylko pot臋偶ni magowie i kap艂ani. Niegdy艣 dost臋pna tylko dla bogatych ludzi, dzi艣 posiada膰 j膮 mo偶e ka偶dy kto posiada tysi膮c z艂otych monet. Sprzedaje j膮 kap艂an sprawuj膮cy piecz臋 nad polami spustoszenia. Na imi臋 mu Oldrak. W ksi膮偶ce opisana jest apokalipsa. Nast膮pi膰 ma gdy miecz Banora wpadnie w niepowo艂ane r臋ce. Si艂y z艂a maj膮 walczy膰 wtedy wsp贸lnie z lud藕mi przeciwko s艂ugom Zathrotha. Ludzie, kt贸rzy prze偶yj膮 maja stworzy膰 ras臋 nie艣miertelna.
Powstanie 偶ywio艂贸w
Przysz艂a wi臋c kolej na narodziny Tibii, 偶yj膮cego centrum wszystkiego co zosta艂o stworzone. Powsta艂a ona z 偶ywio艂u ziemi, podczas kiedy Sula, olbrzymie morze, 艂agodnie pokrywaj膮ce wybrze偶a Tibii, zrodzi艂o si臋 z elementu wody. Ponad wszystkim za艣 utworzy艂o si臋 powietrze, rozpo艣cieraj膮c swe skrzyd艂a niczym ochronny p艂aszcz, wraz z ogniem – fundamentem daj膮cym ciep艂o krainie, dzi臋ki swym odwiecznym p艂omieniom. W ko艅cu wszystkie 偶ywio艂y zaj臋艂y nale偶yte miejsca, a ka偶dy z nich jarzy艂 si臋 blaskiem boskiej energii. Niestety, by艂y one dzikie i nieobliczalne, kierowane pierwotn膮 natur膮. By艂o jasne, 偶e 偶aden z 偶ywio艂贸w nie odziedziczy艂 po Tibiasuli jej spokojnego ducha – harmonia zosta艂a zniszczona na zawsze. Jednak偶e, Uman i Fardos nie poddali si臋. Wsp贸lnie zdecydowali stworzy膰 z element贸w co艣 zupe艂nie nowego, co艣 co b臋dzie przypomina膰 Tibiasul臋 i odda jej nale偶yte honory. Przez wiele eon贸w obserwowali 偶ywio艂y i w ko艅cu dokonali wa偶nego odkrycia – elementy posiadaj膮 w sobie nasiona nowego istnienia, nasiona kt贸re podtrzymaj膮 偶ycie pod warunkiem, 偶e jeden z bog贸w zjednoczy si臋 z nimi. Przysz艂a wi臋c, w ko艅cu chwila, kiedy to bogowie, odkryli sekret 偶ycia.
Fardos zosta艂 pierwszym ochotnikiem. Zjednoczy艂 si臋 z 偶ywio艂em ognia, kt贸re da艂o 偶ycie dw贸m dzieciom: Fafnar - c贸rce i Suonowi - synowi. Wkr贸tce dw贸jka tych nowych bog贸w zaj臋艂a nale偶yte im miejsce w dziele stworzenia. Wybrali oni 偶ycie w przestworzach, kt贸re by艂o nad nimi. Tworzyli razem dwa s艂o艅ca 艣wiec膮ce nad ca艂膮 krain膮. Niestety rodze艅stwo mocno r贸偶ni艂o si臋 charakterem, co sprawia艂o, 偶e nie dogadywali si臋 ze sob膮. Podczas kiedy Suon by艂 spokojny i mi艂y, jego siostra Fafnar by艂a nierozwa偶na i dzika, nieustannie zsy艂aj膮c na 艣wiat swe niszczycielskie p艂omienie. W ko艅cu, Suon straci艂 cierpliwo艣膰 wobec siostry. Zaatakowa艂 j膮, w zwi膮zku z czym wywi膮za艂a si臋 szale艅cza walka. W konflikcie tym dominowa艂 Suon, gdy偶 by艂 znacznie silniejszy od siostry, a wi臋c Fafnar pocz臋艂a ucieka膰 wzd艂u偶 morza, pr贸buj膮c szuka膰 schronienia w podziemiach, gdzie 偶y艂a ogie艅 – jej matka. Pomimo tego Suon wci膮偶 pod膮偶a艂 za sw膮 siostr膮, nawet do podziemi, wskutek czego Fafnar ponownie uciek艂a nad morze. Uparty Suon kontynuowa艂 sw膮 nieust臋pliw膮 pogo艅, kt贸ra trwa po dzi艣 dzie艅. Z tego powodu, ka偶dego dnia dwa s艂o艅ca znikaj膮 z horyzontu, aby pogr膮偶y膰 na ten czas krain臋 w mroku i ciemno艣ci.
Przysz艂a wi臋c kolej na narodziny Tibii, 偶yj膮cego centrum wszystkiego co zosta艂o stworzone. Powsta艂a ona z 偶ywio艂u ziemi, podczas kiedy Sula, olbrzymie morze, 艂agodnie pokrywaj膮ce wybrze偶a Tibii, zrodzi艂o si臋 z elementu wody. Ponad wszystkim za艣 utworzy艂o si臋 powietrze, rozpo艣cieraj膮c swe skrzyd艂a niczym ochronny p艂aszcz, wraz z ogniem – fundamentem daj膮cym ciep艂o krainie, dzi臋ki swym odwiecznym p艂omieniom. W ko艅cu wszystkie 偶ywio艂y zaj臋艂y nale偶yte miejsca, a ka偶dy z nich jarzy艂 si臋 blaskiem boskiej energii. Niestety, by艂y one dzikie i nieobliczalne, kierowane pierwotn膮 natur膮. By艂o jasne, 偶e 偶aden z 偶ywio艂贸w nie odziedziczy艂 po Tibiasuli jej spokojnego ducha – harmonia zosta艂a zniszczona na zawsze. Jednak偶e, Uman i Fardos nie poddali si臋. Wsp贸lnie zdecydowali stworzy膰 z element贸w co艣 zupe艂nie nowego, co艣 co b臋dzie przypomina膰 Tibiasul臋 i odda jej nale偶yte honory. Przez wiele eon贸w obserwowali 偶ywio艂y i w ko艅cu dokonali wa偶nego odkrycia – elementy posiadaj膮 w sobie nasiona nowego istnienia, nasiona kt贸re podtrzymaj膮 偶ycie pod warunkiem, 偶e jeden z bog贸w zjednoczy si臋 z nimi. Przysz艂a wi臋c, w ko艅cu chwila, kiedy to bogowie, odkryli sekret 偶ycia.
Fardos zosta艂 pierwszym ochotnikiem. Zjednoczy艂 si臋 z 偶ywio艂em ognia, kt贸re da艂o 偶ycie dw贸m dzieciom: Fafnar - c贸rce i Suonowi - synowi. Wkr贸tce dw贸jka tych nowych bog贸w zaj臋艂a nale偶yte im miejsce w dziele stworzenia. Wybrali oni 偶ycie w przestworzach, kt贸re by艂o nad nimi. Tworzyli razem dwa s艂o艅ca 艣wiec膮ce nad ca艂膮 krain膮. Niestety rodze艅stwo mocno r贸偶ni艂o si臋 charakterem, co sprawia艂o, 偶e nie dogadywali si臋 ze sob膮. Podczas kiedy Suon by艂 spokojny i mi艂y, jego siostra Fafnar by艂a nierozwa偶na i dzika, nieustannie zsy艂aj膮c na 艣wiat swe niszczycielskie p艂omienie. W ko艅cu, Suon straci艂 cierpliwo艣膰 wobec siostry. Zaatakowa艂 j膮, w zwi膮zku z czym wywi膮za艂a si臋 szale艅cza walka. W konflikcie tym dominowa艂 Suon, gdy偶 by艂 znacznie silniejszy od siostry, a wi臋c Fafnar pocz臋艂a ucieka膰 wzd艂u偶 morza, pr贸buj膮c szuka膰 schronienia w podziemiach, gdzie 偶y艂a ogie艅 – jej matka. Pomimo tego Suon wci膮偶 pod膮偶a艂 za sw膮 siostr膮, nawet do podziemi, wskutek czego Fafnar ponownie uciek艂a nad morze. Uparty Suon kontynuowa艂 sw膮 nieust臋pliw膮 pogo艅, kt贸ra trwa po dzi艣 dzie艅. Z tego powodu, ka偶dego dnia dwa s艂o艅ca znikaj膮 z horyzontu, aby pogr膮偶y膰 na ten czas krain臋 w mroku i ciemno艣ci.
W dzisiejszych czasach jest coraz mniej ludzi wierz膮cych. Powstaj膮 r贸偶ne sekty, takie jak wyznawcy Bonelord贸w czy Ferumbrasa. Na 艣wiecie szerzy si臋 r贸wnie偶 z艂o, w r贸偶norakiej postaci. Post臋p techniki idzie do przodu a wraz z nim ludzie coraz mniej potrzebuj膮 Boga. A w co Ty wierzysz drogi Tibijczyku?
