Hunted.pl

Jesteś tutaj: hunted.pl » artykuły » Żywioły - pozostałości po Tibiasuli

„Do dziś, nikt nie wie co było tego przyczyną. Możliwe, że moc ta przyszła spoza pustki, lub po prostu była to inna drzemiąca, boska jednostka. Niektórzy nawet sądzą, że w tajemniczy sposób Fardos i Uman podczas procesu kreacji utworzyli nową istotę. Jakakolwiek jest prawda, nowa bogini, przekroczyła granicę pustki jak nowo narodzona syrena wprost z muszli. Zdumieni starsi bogowie obserwowali jej piękno z niesłabnącym podziwem dla jej nieskazitelnej doskonałości. Zgodnie nazwali ją Tibiasula.”

I tak powstał pierwszy żywioł – świętość. A był on jednym z głównych, w parze ze złem, która tworzyła świat. Nie był to zwykły żywioł. To jedyny dobry, okiełznany tylko przez paladynów. Jego naturą jest siła tworzenia, miłość, przyjaźń… Jednak jeżeli przychodzi walczyć ze złem, ów żywioł jest niepokonany. Nie istnieją żywiołaki, jednak każdy gracz ma jego cząsteczkę i tylko od niego zależy czy będzie wykorzystywał ją mądrze. W dzisiejszej Tibii większość graczy zapomina o RPG, o tym że to właśnie dobro zawsze zwycięża, źli gracze idą ścieżką power-gammingu, a w końcu Tibia to również gra zespołowa, która byłaby niemożliwa bez zaufania i przyjaźni.

„Zathroth, przez cały czas negatywnie nastawiony wobec planu kreowania, przyrzekł sobie pokrzyżować szyki innym bogom, za wszelką cenę. Kiedy tworzenie czasu zostało ukończone, ostatecznie postanowił zabić Tibiasulę. Tkwiła w nim uraza wobec niej od samego początku jej stworzenia, ponieważ nie zwykł dzielić swego boskiego statusu z kimś innym. Uraza ta zmieniła się w nienawiść, kiedy to okazało się, że Tibiasula uzupełniła lukę, którą to on, Zathroth, pozostawił odmawiając swego udziału przy procesie tworzenia. Ukrył więc swe myśli przed innymi bogami i w sekrecie stworzył sztylet o wielkiej mocy, broń w której zaklął całą swą złość i destrukcyjną moc, broń która była w stanie zgładzić boga. Po tym straszliwym dziele, począł odpoczywać, czekując na właściwy moment. I oczywiście w końcu nadszedł. Pewnego brzemiennego w skutki dnia, kiedy inni bogowie wyczerpali swą moc przy tworzeniu potężnej kolumny czasu, Zathroth wykorzystał okazję i zabrał Tibiasulę na bok. Niewinna i zupełnie nieświadoma złych zamiarów swego kolegi Tibiasula była łatwym celem. Zathroth pchnął więc ostrze wprost w jej serce z całą siła jaką potrafił w tej chwili z siebie wykrzesać. Śmiertelnie ugodzona bogini upadła, a z jej niknącego ciała uleciały cztery żywioły – ogień, woda, ziemia i powietrze – składniki jej boskiej istoty, która została obdarta z jej dawnej harmonii przez Zathrotha – bezlitosnego zdrajcę.”

I tak powstał drugi i ostatni główny żywioł – śmierć. To właśnie bóg tibijski – Zathroth spowodował, że zwierzęta obróciły się przeciwko ludziom, rasy zaczęły walczyć ze sobą, święty spokój został naruszony i zaczęła się era wojen i kataklizmów. Powstały złowrogie lagi, które uprzykrzały grę graczom; powstały keyloggery, które kradły dorobek graczy, oraz boty – to co kusi do dzisiaj wszystkich Tibijczyków. Gracze zapomnieli, co to znaczy zaufanie, przyjaźń, czy szacunek. Zaczęli walczyć między sobą, zapominając o dawnych wartościach. Kradną, psują zabawy, organizowane konkursy, lub nawet specjalnie lurują potwory, by zabić innego znienawidzonego gracza. I tu nasuwa się wybór. Albo jesteś graczem, który pomaga innym, dzieli się i potrafi bawić się z innymi, lub tym 'złym', który psuje klimat RPG, niszczy to, na co pracowali inni przez długie lata.

„Przyszła więc kolej na narodziny Tibii, żyjącego centrum wszystkiego co zostało stworzone. Powstała ona z żywiołu ziemi, podczas kiedy Sula, olbrzymie morze, łagodnie pokrywające wybrzeża Tibii, zrodziło się z elementu wody. Ponad wszystkim zaś utworzyło się powietrze, rozpościerając swe skrzydła niczym ochronny płaszcz, wraz z ogniem – fundamentem dającym ciepło krainie, dzięki swym odwiecznym płomieniom. W końcu wszystkie żywioły zajęły należyte miejsca, a każdy z nich jarzył się blaskiem boskiej energii. Niestety, były one dzikie i nieobliczalne, kierowane pierwotną naturą. Było jasne, że żaden z żywiołów nie odziedziczył po Tibiasuli jej spokojnego ducha – harmonia została zniszczona na zawsze. Jednakże, Uman i Fardos nie poddali się. Wspólnie zdecydowali stworzyć z elementów coś zupełnie nowego, coś co będzie przypominać Tibiasulę i odda jej należyte honory. Przez wiele eonów obserwowali żywioły i w końcu dokonali ważnego odkrycia – elementy posiadają w sobie nasiona nowego istnienia, nasiona które podtrzymają życie pod warunkiem, że jeden z bogów zjednoczy się z nimi. Przyszła więc, w końcu chwila, kiedy to bogowie, odkryli sekret życia.”

„Fardos został pierwszym ochotnikiem. Zjednoczył się z żywiołem ognia, które dało życie dwóm dzieciom: Fafnar - córce i Suonowi - synowi.”

I tak powstał żywioł ognia i jego wyznawcy – żywiołaki ognia. Ogień powszechnie kojarzy się z siłą zniszczenia, spalenia i ze złowrogimi demonami. Jednakże czym byłaby kuźnia krasnoludów bez ognia? Jak długo byśmy wytrzymali bez ciepła? Czy nie przyjemnie jest usiąść w swoim domku z przyjaciółmi i ogrzewać się przy kominku? Ogień jest wykorzystywany do celów zarówno dobrych i złych. Żywiołaki ognia nie są nastawieni na układy. Każdy kto nawiedzi ich główną twierdzę – wulkan Goroma, zostanie spopielony. Ponadto uwielbiają głębokie podziemia by w spokoju tworzyć nowe żywiołaki. Oprócz żywiołaków ognia, magią tą posługuje się jedna z najbardziej starożytnych ras – smoki. Oprócz tego Pyromancerzy – krasnoludcy magowie ognia potrafią wykorzystywać tę magię, która została przekazana przez starsze pokolenia i udoskonalana do dziś. Jest jednym z żywiołów którym posługują się sorcererzy.

„Przyszła kolej, aby Uman spróbował swego szczęścia. Połączył się z ziemią, którą obecnie znamy pod nazwą Tibia. Ziemia zaś dała mu Crunora – Władcę Drzew”

Żywioł ten był, podobnie do świętości, zainspirowany procesem tworzenia. Już zaraz po powstaniu puste łono matki – Tibii zostało zapełnione przez ogromne drzewa, kolorowe kwiaty i niezwykłe rośliny. Najbujniejszą faunę możemy podziwiać w dżungli Tiquanda, gdzie potwierdzono istnienie prawie 120 gatunków drzew, roślin i kwiatów. Większość stworzeń pochodzi właśnie z tego żywiołu. Od motylka latającego na północ od Thais przez cyklopów, do rzucających głazami Behemotów i jadowitych Hydr. Żywiołaki zamieszkują tereny lasów i dżungli, m. in. w dżungli Tiquanda i podziemia lasów w Edron. Niestety ziemia to nie tylko to, co dobre. Wielu niedoświadczonych podróżników zostało śmiertelnie ukąszonych przez jadowite kobry i skorpiony.

„Następnie Fardos połączywszy się z powietrzem dał początek Nornurowi, bogu przeznaczenia.”

Żywioł energii - bardzo ulotny i delikatny. Powietrze wznosi się wokoło nas, czasem bardzo je lekceważymy. Nigdy nie było widoczne, jednak istnieją dowody na to, że naprawdę istnieje w Tibii. Jednym z nich jest chociażby cień. Czymże byłaby technika bez użycia energii. Nowa ulepszona łódź podwoda właśnie czerpie energię do poruszania się szybciej. Bez tego Zao nigdy nie zostałoby odkryte. Magowie potrafiący okiełznać owy żywioł są uważani za najpotężniejszych. Potrafią wywoływać fale energii, które po prostu zdmuchają przeciwnika jak kurz. Najpotężniejsi potrafią wywoływać burze, które niszczą hordy przeciwników. Żywiołaki mieszkają jak najwyżej swego boga – w górach Kha’zeel. Ciekawostką jest, że pająki zostały tworzone z myślą o tym żywiole. Ulotne jak powietrze a pajęczyna niczym delikatny wiaterek.

„Na samym końcu, Uman połączył się z Sulą - morzem, była to chwila kiedy powiła się Bastesh – Pani Mórz”

Ostatni z żywiołów to morze. W Tibii występuje pod trzema stanami skupienia, jednakże żywiołaki są we dwóch – ciekłego i lodu. Jest to najspokojniejszy żywioł. Jest wszędzie, od zimnego Svargrond do słonecznej Darashii. Otacza nas z każdej strony. Spokojnie przepływa w podziemiach Tiquandy i delikatnie faluje na plaży w Ankrahmun. Tworzy oddzielny podwodny świat, gdzie żyją bojownicze Quary i węże morskie. W tworzeniu zawsze była zaprzyjaźniona z ziemią, wykorzystała ją do nowych roślin, które rosną na dnie oceanów. Żywiołaki jednak nie żyją pod wodą, jednak w podziemnych skupiskach wody. M. in. Na południe od Port Hope.

Żadne z żywiołów nie żyły ze sobą w zgodzie. Szaleńcza walka doprowadziła m. in do tego, że dumna woda przerodziła się w nieśmiałą i delikatną, pustynie zostały prawie pozbawione roślinności, a powietrze nigdy nie znalazło ciała. I tak będzie już na zawsze, gdyż piękna, dobrotliwa i inteligentna Tibiasula już nigdy nie powróci…

komentuj

19 komentarzy

Światy podglądowe 2012-05-12 11:39

Znajdź swój kolor! 2012-02-10 20:46

Rozpocznijmy świętowanie! - część 3 2012-01-30 10:49

Rozpocznijmy świętowanie! - część 2 2012-01-20 13:38

Rozpocznijmy świętowanie! 2012-01-16 14:31