hunted.pl

Rok 1997. Czwórka młodych studentów informatyki o dźwięcznych, niemieckich nazwiskach Börzsönyi, Lübke, Schlott i Vogler zakończyła właśnie pierwszą wersję swojego projektu gry MMORPG. Nazwali ją Tibia. Była to niedopracowana, niekomercyjna odsłona czegoś, co prawdopodobnie w zamiarach miało być tylko prototypem gry, a co z czasem stało się jedną z najpopularniejszych rozrywek dostarczanych nam przez przekaźnik zwany Internetem.

Dlaczego, pomimo tak długiego czasu istnienia, pomimo tylu wad i niedociągnięć, jakie posiada, pomimo skandali nagłaśnianych wokół niej przez media Tibia w dalszym ciągu niezmiennie utrzymuje się na swoim stanowisku jednej z najpopularniejszych darmowych gier online? To pytanie chodzi po głowie zapewne nie tylko mi, ale również innym przedstawicielom rasy ludzkiej, którzy na swoim koncie mają udział w dużo lepszych i ciekawszych projektach gier RPG niż ta nieszczęsna, dwuwymiarowa "kość piszczelowa".




To ciekawe, jak ta gra uwodzi ludzi. Niczym kiczowate filmy Bollywoodu, czy przesycone złotymi ornamentami rokokowe malowidła Tibia budzi początkowo uczucie zniesmaczenia. Nasze poczucie estetyki odrzuca tandeciarstwo pod postacią grafiki tworzonej w bitmapach, zerową fabułę i niewyróżniające się niczym elementy typowego MMORPG, które i tak porównać można do kiepskich karykatur części składowych prawdziwego fantasy. Tak jak na Zakopiańskich Krupówkach dostajemy kartkę ze swoją podobizną narysowaną przez niewprawnego artystę, tak i w tym wypadku ktoś podsuwa nam pod nos parodię gry i czeka na opinię. Twarze nasze wykrzywia grymas niemego zniechęcenia, usta układają się w słowa "co to do cholery jest...?!" i już, już chcemy pozbyć się tego szkaradztwa z naszych rąk, już chcemy iść dalej do naszych zajęć, dużo ciekawszych niż to, co nam podano, już niemal wyciągamy rękę do kosza, kiedy coraz więcej szczegółów owego szkicu przyciąga naszą uwagę. Może nos faktycznie jest za duży, oczy zbyt wąskie, a usta wyglądają jak dwa dorodne kawałki szynki rozwałkowane popsutym walcem, lecz mimo wszystko jest jakiś urok w tym portrecie.




Tibia od początków swojego istnienia przeszła bardzo długą drogę; od maleńkiej, nikomu nieznanej gierki, której grafika opierała się na pojedynczych pixelach, poprzez rosnącą w siłę i popularność MMO~, na obecnej, wysokiej pozycji wśród gier online kończąc. Wszyscy doskonale wiemy, że gra 2D nigdy nie dorówna grze 3D, lecz ciągłe zmiany, jakie CipSoft wprowadza w swoim pierwszym, dziewiczym tworze, staranność, z jaką stara się urozmaicić graczom poznawanie Tibii od podstaw i poleganie na opinii graczy, których pomysły często wprowadzane są do pixelowego świata sprawiają, że Tibia nie stoi w miejscu tak, jak inne gry, w których wszystko zostało już powiedziane. Nie jest konieczne wydawanie nowych, ulepszonych wersji, jednej droższej od drugiej, nie jest konieczne pozostawianie graczy w pełnej irytacji niepewności, czy pojawi się w końcu coś niespodziewanego i nowego. Jeśli wykonałeś wszystkie trudne questy, zdobyłeś magiczne artefakty, pokonałeś najsilniejszych bossów, jacy stąpają po arenach i twoje bankowe konto pęka w szwach od nadmiaru kryształowych monet nie musisz martwić się, że osiągnąłeś wszystko, co do osiągnięcia było. Z każdą nową aktualizacją wprowadzane są nowe tereny, przedmioty, zadania czy inne nowości, których ilość niejednokrotnie sprawia, iż wirtualnym postaciom biegającym po tibijskich chodniczkach kręci się w głowie z zachwytu, a ciekawość ich użytkowników jest na tyle duża, że wystarczy do tego, by pozostali oni online jeszcze kilka tygodni dłużej.




Wiek XXI wraz z rozwojem technologii przyniósł nam Internet, a ten zaś umożliwił nam poznawanie ludzi poprzez wszelkiego rodzaju komunikatory, czaty czy inne zabawki służące do wymiany zdań i poglądów. Tibia pozwala na swobodną rozmowę pomiędzy graczami podobnie jak inne gry posiadające minichaty, w zamyśle stworzone zapewne jako ułatwienie handlu, zwykle wykorzystywane po prostu do luźnej, niezobowiązującej konwersacji. Tak bywa w większości gier typu multiplayer: Lineage2, Runescape, MU, World of Warcraft... Widać jednak magia Tibii sprawia, iż ludzie lgną do niej jak mrówki do miodu. Wspólne wyprawy na questy i emocje im towarzyszące, wspólne polowania na coraz silniejsze potworki, odkrywanie tajemnic Głównego Kontynentu i nie tylko, w końcu rozmowy na tematu niezwiązane z grą, komentowanie bieżących sytuacji w otaczającym graczy społeczeństwie podczas ćwiczenia umiejętności... To wszystko sprawia, iż ciężko odejść od monitora komputera choćby na chwilę, żeby nie uronić ani fragmentu rozmowy towarzyszy stojących obok. Ileż jest przypadków, kiedy ludzie znający się z wirtualnego świata Tibii z czasem przenoszą stopień znajomości o szczebel wyżej i spotykają się, wymieniają numerami telefonów, nie jednokronie odnajdując pośród tibijskich towarzyszy broni bratnie dusze czy dobrych przyjaciół? A może są również sytuacje, kiedy właśnie przez Tibię ludzie poznają miłość swojego życia i wiążą się świętym węzłem małżeńskim nie tylko po to, by szczycić się pięknym, Weselnym Outfitem...?




Jeśli w wyszukiwarce allegro wpiszemy frazę "Tibia", zostanie nam wyświetlonych ładnych kilka stron z ofertami sprzedaży itemów i pieniędzy z gry, kont premium, recover key'ów, botów, a nawet odpowiednio wyszkolonych i wyposażonych postaci. Ceny są różne, zależne od światów bądź wyceny sprzedających, przeglądając jednak oferty nietrudno zauważyć, iż na Tibii można nieźle zarobić. Dobrze wytrenowany charakter z wysokim poziomem doświadczenia może zarobić sporo złotych monet podczas polowań, tak samo jak zdobyć je może sprzedając zdobyte podczas łowów przedmioty. Kiedy już uzbiera odpowiednią ilość tibijskiej waluty, kiedy już stosy kryształowych monet piętrzą się w jego depozycie i błagają swoim blaskiem o wydanie, kiedy już nie ma ich na co wydawać... Wtedy właśnie delikwent może je bez problemu wystawić do sprzedaży na serwisach aukcyjnych, gdzie te rozchodzą się jak świeże bułeczki rozchwytywane przez złaknionych pixelowych pieniążków graczy. 10k może nie kosztuje nabywcy majątku, a wystawiający nie zarabia na pojedynczych sztukach wielkich pieniędzy, kiedy jednak zsumuje się zysk ze wszystkich sprzedanych stosów, biorąc pod uwagę fakt, iż niejednokrotnie jedna osoba licytuje kilka z nich, wynik jest znacznie bardziej zadowalający. Dla przedsiębiorczego Tibijczyka, oczywiście, a takich, okazuje się, nie brakuje.


O nie, z pewnością Tibia nie jest zwyczajną grą. Zapewne ma taką samą ilość fanów co antyfanów, nagonka na nią nie ustaje podsycana reportażami na temat uzależnień od komputera i internetu, a młodzież wyśmiewa jej prymitywność i ludzi w nią grających. Mimo wszystko jednak, pomimo wad, jakie posiada, pomimo ciągłego narzekania na błędy, niedociągnięcia i kiepskie pomysły CipSoftu, pomimo łatki "rzuć w mamę krzesłem", którą przypięły Tibii media ludzie ciągle, niezłomnie rejestrują nowe postacie, wykupują konta premiowane i odwiedzają tibijski świat równie często, co własne toalety. I z tego, co wokół niej się dzieje widać, że popularność tej gry nie spadnie zbyt szybko. Wszak nie ważne CO mówią, ważne, żeby mówili, czyż nie? A plotki, nawet te niepochlebne, działają niczym woda na młyn niemieckich twórców, którzy zachęcani łatwym i przyjemnym zyskiem będą jeszcze długo starać się, by Tibia nie wypadła z pamięci skomputeryzowanego społeczeństwa.